حالت صحیح بدن هنگام نواختن گیتار؛ تمرین راحت و بدون فشار
ارتفاع صندلی، جای ساز، مچ خنثی و استراحتهای کوتاه میتوانند خستگی گردن، شانه و دست را کم کنند و کیفیت تمرین را بالا ببرند.
یک وضعیت ثابت برای همه وجود ندارد
قد، طول دست، نوع گیتار و سبک نوازندگی متفاوتاند. وضعیت خوب حالتی است که در آن ساز پایدار است، تنفس آزاد میماند و برای رسیدن به دسته مجبور نیستید گردن، شانه یا مچ را مدت طولانی خم کنید. هدف «صاف نشستن نظامی» نیست؛ تعادل همراه با آزادی حرکت است.
از صندلی و پاها شروع کنید
روی بخش جلویی یک صندلی محکم و بدون دسته بنشینید. ارتفاع طوری باشد که کف هر دو پا تکیهگاه داشته باشد و زانوها تقریباً همسطح لگن یا کمی پایینتر باشند. اگر پا به زمین نمیرسد از زیرپایی استفاده کنید. فرو رفتن در مبل نرم، لگن را عقب میچرخاند و فشار کمر و گردن را بالا میبرد.
ساز باید به بدن بیاید
گیتار را بالا بیاورید تا دستها راحت به آن برسند؛ بدن را به سمت گیتار فرو نبرید. در حالت نشسته، انحنای بدنه روی پا یا تکیهگاه قرار میگیرد و ساعد دست راست با فشار کم ساز را پایدار میکند. استفاده از بند حتی در حالت نشسته میتواند وزن ساز را بهتر تقسیم کند.
گردن و شانهها
سر را بالای قفسه سینه نگه دارید و هر چند لحظه نگاه را از دسته بردارید. شانه چپ برای رسیدن به آکورد نباید بالا بیاید و شانه راست نباید روی بدنه قفل شود. یک بازدم آرام انجام دهید و اجازه دهید هر دو شانه پایین بیفتند؛ این وضعیت نقطه شروع شماست.
مچ خنثی و انگشت آزاد
در دست چپ، بالا آوردن مختصر سر دسته و نزدیک کردن آرنج به بدن معمولاً خم مچ را کم میکند. شست را پشت دسته نگه دارید و فقط در حد نیاز فشار دهید. دست راست نیز نباید در زاویه تند روی لبه بدنه بشکند. تغییر چند سانتیمتری زاویه ساز میتواند تفاوت بزرگی ایجاد کند.
چکلیست سیثانیهای پیش از تمرین
- هر دو پا یا تکیهگاه پا پایدارند.
- ساز بدون کمک دست چپ در جای خود میماند.
- تنفس عمیق بدون بالا بردن شانه ممکن است.
- مچها نزدیک وضعیت مستقیماند.
- فک، انگشت شست و شانهها فشار اضافه ندارند.
استراحت بخشی از تکنیک است
هر ۲۰ تا ۳۰ دقیقه ساز را زمین بگذارید، چند قدم راه بروید و دستها را آرام حرکت دهید. کشش شدید روی عضله سرد انجام ندهید. بهتر است جلسات طولانی را به بخشهای کوتاهتر تقسیم کنید؛ خستگی باعث میشود بدن برای جبران، الگوهای حرکتی بد بسازد.
علامتهای توقف
درد تیز، گزگز، بیحسی، ضعف یا دردی که تا روز بعد باقی میماند طبیعی نیست. تمرین را متوقف کنید و وضعیت، زمان تمرین و تنظیم ساز را بررسی کنید. اگر نشانه تکرار یا تشدید شد، ارزیابی پزشک یا فیزیوتراپیست آشنا با مشکلات نوازندگان لازم است. هیچ تمرینی ارزش تبدیل شدن ناراحتی کوتاه به آسیب ماندگار را ندارد.
